169
اي دوست دلت هميشه زندان من است
آتشكده عشق تو از آن من است
*******
آن روز كه لحظه وداع من و توست
آن شوم ترين لحظه پايان من است
هر چه از دل بر آید
اي دوست دلت هميشه زندان من است
آتشكده عشق تو از آن من است
*******
آن روز كه لحظه وداع من و توست
آن شوم ترين لحظه پايان من است
زمان بارش باران
دلم از غربت خورشيد ميگيرد
و روز آفتابی هم دلم بی تاب ابری تلخ و باران زاست. خدايا من به دنبال چه ميگردم؟
نازنين اينجا كسي با دل من يار ديگه نيست
تو شباي بي كسي مثل تو غمخوار ديگه نيست
اين روزا باز دل من بي تو بهونه ميگيره
توي شهر عاشقا از تو نشونه مي گيره
بي تو هر شب به خدا منم و پريشوني
دل خونه ابريه اينو تو خوب ميدوني
تو بيا تا دلامون شادي و از سر بگيره
مرغ عشق خونمون تو آسمون پر بگيره
گاهگاهي
روي تک تک واژه هاي شعرم قدم مي زني
بي آنکه صداي پايت را بشنوم
شايد نگران خلوت تنهايي ام هستي... نيستي؟ .
همه سطرها بوي ترا گرفته اند
انگار از کوچه اقاقي گذرکرده اي
تو مرا مي فهمي ... من تو را مي فهمم و
همين ساده ترين قصه ي يک انسان است
تو مرا مي فهمي من تو را ناب ترين شعر زمان مي دانم
و تو هم مي داني تا ابد در دل من مي ماني